Ознаке

,

Ненад Мирчевски

До­де­ка Евро­па ја прос­ла­ву­ва го­диш­ни­на­та од по­бе­да­та над фа­шиз­мот, бри­сел­ски­те дип­ло­ма­ти во Ма­ке­до­ни­ја ин­ста­ли­ра­ат то­та­ли­та­рен ре­жим со по­мош на фа­ши­стич­ки ме­то­ди и тех­ни­ки. По­ра­зи­тел­но е да се гле­да ка­ко по по­ве­ќе од се­дум де­це­нии по па­дот на на­ци­стич­ка Гер­ма­ни­ја, на­ци­стич­ки­те ме­то­ди за по­ро­бу­ва­ње др­жа­ви и уни­шту­ва­ње на­ро­ди сѐ уште се жи­ви и актив­ни. Огром­на зас­лу­га за вра­ќа­ње­то на фа­шиз­мот на го­ле­ма вра­та во Ма­ке­до­ни­ја има­ат стру­кту­ри­те на ЦИА од „дип стејт“, Џорџ Со­рос, ал­бан­ски­те ра­ди­ка­ли и ма­ке­дон­ски­те квис­лин­зи кои се дрз­наа да трг­нат про­тив сопс­тве­ни­от на­род за да се до­гра­бат до власт по се­ко­ја це­на.

За да се оправ­да­ат си­лу­ва­ње­то на де­мо­кра­ти­ја­та и уни­шту­ва­ње­то на ед­на це­ла др­жа­ва за по­тре­би­те на над­во­реш­ни цен­три на моќ, нај­важ­на ра­бо­та бе­ше да се за­ме­нат уло­ги­те на жр­тви­те (на­ро­дот) и на­сил­ни­ци­те (пре­дав­ни­ци­те од СДС и ал­бан­ски­те ра­ди­ка­ли). За таа цел бе­ше упо­тре­бе­на скан­да­лоз­на­та ти­ран­ска пла­тфор­ма – адап­ти­ра­на вер­зи­ја на Карлс­бад­ска­та про­гра­ма од 1938 го­ди­на со ко­ја фа­ши­стич­ка Гер­ма­ни­ја си обез­бе­ди али­би за оку­па­ци­ја­та на Че­хос­ло­вач­ка во по­хо­дот за ре­а­ли­зи­ра­ње на со­нот на фи­ре­рот за соз­да­ва­ње на Тре­ти­от Рајх.

Ба­ра­ња­та од ти­ран­ска­та пла­тфор­ма не се ни­што дру­го ту­ку ала­тка за пре­диз­ви­ку­ва­ње гнев кај ма­ке­дон­ски­от на­род за по­тоа да би­де обе­ле­жан ка­ко не­ци­ви­ли­зи­ран, пре­диз­ви­ку­вач на не­ста­бил­ност. Би­деј­ќи на­ро­дот нај­де на­чин ка­ко мир­но и до­сто­инс­тве­но да се спро­тив­ста­ви на опас­на­та ти­ран­ска пла­тфор­ма, ре­жи­се­ри­те ор­га­ни­зи­раа нов ин­ци­дент во кој го пре­диз­ви­каа на­ро­дот да из­ле­зе од кон­тро­ла. Тоа бе­ше про­тив­за­кон­ски­от из­бор на Та­лат Џа­фе­ри за пре­тсе­да­тел на Со­бра­ни­е­то на што прет­хо­де­ше пе­е­ње на ал­бан­ска­та хим­на. По­ни­жу­ва­ње до крај­на гра­ни­ца на кое не мо­же да оста­не имун ни нај­ми­ро­љу­би­ви­от чо­век. От­то­гаш Со­ро­со­ви­те пла­те­ни­ци со упо­тре­ба на ме­то­ди на Ге­бел­со­ва­та про­па­ган­да го прет­ста­ву­ва­ат на­ро­дот пред свет­ска­та јав­ност ка­ко ди­ва ор­да, а квис­лин­зи­те ка­ко жр­тви. Со тоа сце­на­ри­сти­те си обез­бе­ди­ја али­би за ре­а­ли­за­ци­ја на сце­на­ри­о­то за на­сил­но пре­зе­ма­ње на вла­ста.

Но, из­бо­рот на Џа­фе­ри е са­мо пр­ви­от че­кор од оку­па­ци­ја­та на др­жа­ва­та со по­мош на ма­ри­о­не­ти­те на ЦИА и на Со­рос. Екс­прес­но­то приз­на­ва­ње на ле­ги­ти­ми­те­тот на не­ле­ги­тим­ни­от Та­лат Џа­фе­ри од стра­на на оста­то­ци­те од ад­ми­ни­стра­ци­ја­та на Оба­ма и од дип­ло­ма­ти од Бри­сел е са­мо по­твр­да за спре­га­та што по­стои ме­ѓу овие стру­кту­ри и за од­луч­но­ста по се­ко­ја це­на да се пре­зе­ме вла­ста во Ма­ке­до­ни­ја. Ва­ква агре­сив­на по­ли­ти­ка на уце­на ка­ква што пре­зен­ти­ра­ат над­во­реш­ни­те при­ја­те­ли на За­ев при­ме­ну­вал и Хит­лер при оку­па­ци­и­те на европ­ски­те др­жа­ви про­во­ци­рај­ќи су­ди­ри по се­ко­ја це­на.

По 27 април со­се­ма е јас­но де­ка др­жа­ва­та е на че­кор од оку­па­ци­ја и ин­ста­ли­ра­ње ма­ри­о­нет­ска власт стро­го кон­тро­ли­ра­на од над­вор. На на­ро­дот на­сил­нич­ки му е од­зе­ме­но су­ве­ре­но­то пра­во да из­би­ра и да ме­ну­ва власт и се­кој што се про­ти­ви и да­ва от­пор ќе се со­о­чи со гне­вот на но­ва­та то­та­ли­тар­на власт.

Ко­га дип­ло­ма­ти­те за­ста­наа зад пу­чи­сти­те и го осу­ди­ја на­ро­дот што си ја бра­ни др­жа­ва­та бе­ше јас­но де­ка тоа зна­чи збо­гум на де­мо­кра­ти­ја­та во Ма­ке­до­ни­ја. Ли­це­мер­на бе­ше осу­да­та на на­силс­тва­та во Со­бра­ни­е­то од стра­на на исти­те оние кои со го­ди­ни ор­га­ни­зи­ра­ат и под­др­жу­ва­ат обо­е­ни ре­во­лу­ции, под пла­штот на не­ка­кви на­вод­ни на­род­ни ре­во­лу­ции, пре­ку кои ури­ваа ле­гал­но из­бра­ни вла­сти на си­те кон­ти­нен­ти на пла­не­та­та. Ни­кој од овие дип­ло­ма­ти (за до­маш­ни­ве пла­те­ни­ци не тре­ба ни да се збо­ру­ва) не се ос­ме­ли да ги осу­ди на­силс­тва­та во Еги­пет, во Ли­би­ја, во Тур­ци­ја… Уште по­ве­ќе, исти­те тие ги во­о­ру­жу­ваа и пот­тик­ну­ваа бун­тов­нич­ки­те гру­пи да се бо­рат про­тив вла­сти­те. Ни­кој од ме­ѓу­на­род­на­та за­ед­ни­ца не по­ба­ра од­го­вор­ност од срп­ски­от на­род кој на 5 октом­ври упад­на во Со­бра­ни­е­то на Ср­би­ја, ни­ту за на­сил­ни­те де­мон­стра­ции во Са­ра­е­во, Со­фи­ја, Ати­на пре­ку кои на­ро­дот изра­зу­ва­ше не­за­до­волс­тво од нив­ни­те из­бра­ни­ци… Ка­жа ли не­кој од нив еден збор осу­да за на­силс­тва­та пред Вла­да­та на Ма­ке­до­ни­ја од 5 мај 2015 го­ди­на ко­га беа по­вре­де­ни че­ти­ри­е­се­ти­на по­ли­цај­ци? Па, за нив и УЧК во 2001 го­ди­на не беа те­ро­ри­сти, ту­ку бор­ци за чо­ве­ко­ви пра­ва. Не­ма да че­ка­ме дол­го по фор­ми­ра­ње­то на квис­лин­шка­та вла­да ко­га За­ев ќе ги ос­ло­бо­ди и те­ро­ри­сти­те од Ди­во На­се­ље и ќе ги прог­ла­си за жр­тви. Но, за­тоа не­го­ва­та кри­ми­нал­на бан­да од СДС не­ма проб­лем да го об­ви­ни сво­јот на­род за те­ро­ри­зам.

На­ро­дот не го сфа­ти се­ри­оз­но пре­диз­бор­но­то пре­ду­пре­ду­ва­ње на Ни­ко­ла Гру­ев­ски за опас­но­ста што ни прет­стои. По­ве­ќе од 350.000 Ма­ке­дон­ци гла­саа за За­ев сме­тај­ќи де­ка со тоа ури­ва­ат ре­жим, а не сопс­тве­на­та др­жа­ва. Ду­ри се­га ќе го ви­ди­ме ви­стин­ско­то зна­че­ње на збо­ро­ви­те ре­жим и то­та­ли­та­ри­зам. За­ка­ни­те де­ка За­ев ќе ја­де жи­ви лу­ѓе поч­ну­ва­ат да се ре­а­ли­зи­ра­ат со прес­ме­тка со си­те не­и­сто­мис­ле­ни­ци во пар­ти­ја­та, на ули­ца, со ме­ди­у­ми, кај по­ли­тич­ки­те про­тив­ни­ци… Бу­квал­но со си­те што се про­ти­ват на ре­де­фи­ни­ра­ње­то на др­жа­ва­та и неј­зи­но­то обез­ли­чу­ва­ње. Впро­чем, За­ев и не­го­ва­та бан­да де­но­ви­ве по­втор­но нај­а­ви­ја де­ка под­го­тву­ва­ат чис­тки во судс­тво­то, дип­ло­ма­ти­ја­та, здрав­ство­то, обра­зо­ва­ни­е­то… Квис­лин­гот се­га се за­ка­ну­ва де­ка ќе спро­ве­де то­тал­но пре­у­ре­ду­ва­ње на оп­штес­тве­ни­от и на еко­ном­ски­от по­ре­док во сог­лас­ност со по­ли­ти­ка­та на не­го­ви­те ше­фо­ви – Со­рос и ЦИА. Ако мо­жеа да го ле­га­ли­зи­ра­ат скан­да­лоз­ни­от из­бор на Џа­фе­ри, то­гаш мо­же да по­ми­не се­ко­ја след­на од­лу­ка штет­на за на­ро­дот и за др­жа­ва­та. Ко­а­ли­ци­ски­те парт­не­ри ќе си гла­са­ат што са­ка­ат, а на­ред­бо­дав­ци­те ќе им ги приз­на­ва­ат од­лу­ки­те без да им е гај­ле да­ли на­ро­дот се сог­ла­су­ва со тоа или не. Ед­но од нај­те­шки­те пре­дав­ства ќе би­де од­лу­ка­та за про­ме­на на име­то, кое де­но­ви­ве го нај­а­ви Зо­ран За­ев. Во ин­терв­ју за цр­но­гор­ски ме­ди­ум квис­лин­гот нај­а­ву­ва бр­зо ре­ше­ние за име­то за кое „ако тре­ба ќе го пра­ша­ме на­ро­дот“. Со­ро­со­ви­те ме­ди­у­ми ќе про­дол­жат да ги одра­бо­ту­ва­ат ми­ли­о­ни­те до­ла­ри со ши­ре­ње ан­ти­ма­ке­дон­ска про­па­ган­да и пот­тик­ну­ва­ње на­силс­тво кон се­кој што не се сог­ла­су­ва со нив­на­та по­ли­ти­ка, а во исто вре­ме ќе ги прав­да­ат ди­кта­тор­ско­то вла­де­е­ње и си­те ан­ти­др­жав­ни од­лу­ки.

ВМРО-ДПМНЕ има дел од од­го­вор­но­ста во од­нос на ло­ша­та стра­те­ги­ја во од­бра­на­та на др­жа­ва­та. Мо­же да ја на­па­ѓа­ме де­ка го оста­ви на­ро­дот на ули­ца сам. Но, кол­ку и да ја об­ви­ну­ва­ме ВМРО-ДПМНЕ де­ка не ус­пеа од по­зи­ци­ја на власт да го спре­чи во на­ме­ра­та на­сил­но да ја пре­зе­ме вла­ста и да ја по­га­зи вол­ја­та на мно­зинс­тво­то, мо­ра­ме да приз­на­е­ме де­ка бро­јот на пра­те­ни­ци што ги до­би на пос­лед­ни­те из­бо­ри не доз­во­ли да на­пра­ви ни­што по­ве­ќе. Единс­тве­но што ѝ оста­на е це­лос­но да вле­зе во зам­ка­та за пре­диз­ви­ку­ва­ње конф­ликт и да ја вов­ле­че др­жа­ва­та во гра­ѓан­ска вој­на. Мо­ра да има­ме на ум де­ка во та­ква си­ту­а­ци­ја, ко­ја е по­са­ку­ва­на и на­мер­но про­во­ци­ра­на од вна­треш­ни­те и над­во­реш­ни­те не­при­ја­те­ли, ќе би­де уште по­те­шко да се за­шти­тат на­ци­о­нал­ни­те ин­те­ре­си. За­тоа ко­га ба­ра­ме од­го­вор­ност од ВМРО-ДПМНЕ, мо­ра да го по­ба­ра­ме исто­то и од оние 350.000 Ма­ке­дон­ци што на 11 де­кем­ври го за­о­кру­жи­ја Зо­ран За­ев. Но, вре­ме за ба­ра­ње од­го­вор­ност ќе има ду­ри по из­не­су­ва­ње­то на квис­лин­зи­те пред ли­це­то на прав­да­та. Кол­ку и да тре­ба вре­ме за тоа, еден ден си­гур­но ќе се слу­чи. За­ев не­ма да из­бе­га од прав­да­та. Не­го­ви­те мен­то­ри мо­жат да го ста­ват на­си­ла на власт, но не мо­жат да го одр­жат. Од прав­да­та не­ма да кур­ту­лат ни­ту не­го­ви­те по­трч­ков­ци. Од­го­вор­ност ќе по­не­се и це­ла­та про­па­ганд­на ма­ши­не­ри­ја на Со­рос ко­ја со го­ди­ни ја ма­ни­пу­ли­ра­ше јав­но­ста. Ду­ри и оние што се­га се осве­сти­ја де­ка под­др­жу­ва­ле пре­дав­ник. Мо­рал­на, по­ли­тич­ка или кри­вич­на од­го­вор­ност ќе мо­ра да по­не­се се­кој што на кој би­ло на­чин пре­диз­ви­кал ште­та на др­жа­ва­та и на на­ро­дот. Од тоа не­ма бе­га­ње за­тоа што на­ро­дот овој пат не­ма да се отка­же од го­не­ње на пре­дав­ни­ци­те!

(Неделник Република, 12. 5. 2017)